iSLami Forum - Dini Forum

28-10-2007

Kurata Seferi

Hicretin 6. senesi, Muharrem ayi. Bu tarihte, Peygamber Efendimiz (a.s.m.), Ashabdan Muhammed bin Mesleme Hazretlerinin kumandasinda otuz kisilik bir s?vari birligini Necid diyarinda bulunan Bekir bin Kilabogullari ?zerine g?nderdi.

M?cahidler, bu kabileye ait Serebbe mevkiine vardiklarinda Beni Muharipten bir toplulukla karsilastilar. Aralarinda bir ?atisma vuku buldu. Muharibogullarindan bazilari ?ld?r?ld?. Sag kalanlar ise ka?tilar. M?cahidler, onlarin geride kalan ?oluk ?ocuklarina ise dokunmadilar.

Daha sonra m?cahidler Beni Bekirlerin bulundugu yere kadar ilerlediler. Aniden baskinda bulunarak on kadar adamlarini ?ld?rd?ler. Bir kisim davar ve develerini de ganimet olarak aldilar. Muhariplerle Beni Bekirlerden alinan ganimet mallar, y?z elli deve ile ?? bin davari buluyordu.

Birlik kumandani Muhammed bin Mesleme (r.a) bunlarin beste birini Peygamber Efendimiz i?in ayirdi. Geri kalanini ise m?cahidlere b?l?st?rd?.

M?cahidler Medine’ye d?nerken yolda Beni Hanife Kabilesinden S?mame bin ?sal’i yakaladilar. S?mame Mekke’ye umre yapmaya gidiyordu.

M?sl?man s?vari birligi, Muharrem ayinin son gecesinde Medine’ye d?nd?.1

M?cahidler tarafindan esir alinan S?mame bin ?sal, Yemame halkinin ileri gelenlerindendi. Bir ara, Peygamber Efendimizin v?cudunu ortadan kaldirma tesebb?s?ne ge?mis ise de, amcasi onu bu cinayeti islemekten alikoymustu. Res?l-i Ekrem Efendimiz de, bunun ?zerine S?mame’nin kaninin d?k?lmesini m?bah saymisti.1

S?mame’yi Peygamberimizin huzuruna getiren m?cahidler onu tanimiyorlardi. Res?l-i Ekrem onlara s?yle buyurdu:

“Kimi yakalamis oldugunuzu biliyor musunuz? Yakaladiginiz bu adam, Beni Hanife Kabilesi efendisi S?mame bin ?sal’dir. Ona iyi davraniniz.”

Sahabiler, onu Mescid-i Serifte barindirdilar.

Res?l-i Ekrem Efendimiz Mescid’e gidip S?mame’nin yanina vardi. “Ey S?mame, g?nl?nde ne var? I?inden ne ge?iriyorsun?” diye sordu.

S?mame mahcup bir eda i?inde su cevabi verdi:

“Ya Muhammed! G?nl?mde hayir var! Sayet, beni ?ld?recek olursan, eli kanli bir katilin hayatina son vermis olursun. Eger, bana iyilik eder, beni affedersen, iyilige karsi tesekk?r eden, iyilik bilen bir kimseye iyilikte bulunmus olursun. Eger, h?rriyetime kavusmam i?in benden mal istersen, diledigin kadar iste al.”

Peygamber Efendimiz, baska bir sey demeden yanindan ayrildi.

Daha sonra iki g?n ?st?ste Peygamber Efendimiz S?mame’ye ayni suali sordu. S?mame ayni cevabi verince Ashabina, “S?mame’yi serbest birakiniz” diye emrederek onu kurtulus fidyesi almaksizin serbest birakti.

Hi? beklemedigi bu alicenap davranis karsisinda S?mame’nin g?n?l alemi birden nurlandi. Hemen orada kelime-i sehadet getirerek M?sl?man oldu.2

M?sl?man olan S?mame Peygamberiimizin m?saadesiyle niyetlenmis oldugu umresini yapmak ?zere Mekke’ye gitti. “Telbiye” getirerek sehre girince, Kureys m?srikleri M?sl?man oldugunu anladilar. Yakalayip boynunu vurmak istediler. O sirada i?lerinden birisi, “Birakiniz onu! Siz, yiyecek maddesi bakimindan Yemame’ye her zaman muhta?siniz.” deyince onu serbest biraktilar.

Buna ragmen S?mame onlara meydan okudu. “Vallahi,” dedi, “Res?lullah m?saade etmezse size Yemame’den bir bugday tanesi bile gelmeyecektir.”

Ger?ekten de, umresini yapip Yemame’ye d?nen S?mame, Yemame halkini Kureyslilere herhangi bir sey y?kleyip g?ndermekten men etti.1

Yemame halki, S?mame’nin emri ?zerine Mekke’ye yiyecek birsey g?ndermeyince Kureys m?srikleri son derece zor bir duruma girdiler. Kitlik y?z?nden olmadik seyler yemeye basladilar.

Sonunda, Res?l-i Kibriya Efendimize bir mektup yazmak zorunda kaldilar:

“Sen, hem akraba haklarini g?zetmeyi emretmektesin, hem de bizimle akrabalik baglarini koparip babalari kili?tan ge?irmekte, ?ocuklari da a?liktan ?ld?rmektesin.

“S?mame, bizim yiyeceklerimizi kesti. Son derece daraldik. Ne olur S?mame’ye bu hususta bir mektup g?nderiver.”2

Sefkat timsali Peygamber Efendimiz, onlarin yaptiklari b?t?n d?smanlik ve k?t?l?kleri bir tarafa birakarak, Yemame’den Mekkelilere yiyecek satisina mani olmamasi i?in S?mame bin ?sal’e bir yazi g?nderdi.

S?mame, Hz. Res?lullahin bu emri ?zerine Mekkelilere zahire satisini serbest birakti.1

G?r?l?yor ki, Peygamber Efendimiz (a.s.m.), insan hayatina vermis oldugu degerden dolayi, en siddetli d?smanlarina karsi bile yiyecek i?ecek noktasinda son derece sefkatli ve merhametli davranmistir. Kureys m?srikleri gibi en azgin d?smanlarinin bile, a?lik ve susuzlukla karsi karsiya kalip yok olmalarina sefkat ve merhamet timsali olan m?barek g?n?lleri riza g?sterememistir. Bu, onun, hayata h?rmeti telkin eden en g?zel davranislarindan sadece birisidir. M?barek hayatina bu nazarla baktigimizda buna benzer bir ?ok hadiseye rastlariz.

28-10-2007	#1 (permalink)
MedineM Status: Guest Mesajlar: n/a	Kurata Seferi Kurata Seferi Hicretin 6. senesi, Muharrem ayi. Bu tarihte, Peygamber Efendimiz (a.s.m.), Ashabdan Muhammed bin Mesleme Hazretlerinin kumandasinda otuz kisilik bir s?vari birligini Necid diyarinda bulunan Bekir bin Kilabogullari ?zerine g?nderdi. M?cahidler, bu kabileye ait Serebbe mevkiine vardiklarinda Beni Muharipten bir toplulukla karsilastilar. Aralarinda bir ?atisma vuku buldu. Muharibogullarindan bazilari ?ld?r?ld?. Sag kalanlar ise ka?tilar. M?cahidler, onlarin geride kalan ?oluk ?ocuklarina ise dokunmadilar. Daha sonra m?cahidler Beni Bekirlerin bulundugu yere kadar ilerlediler. Aniden baskinda bulunarak on kadar adamlarini ?ld?rd?ler. Bir kisim davar ve develerini de ganimet olarak aldilar. Muhariplerle Beni Bekirlerden alinan ganimet mallar, y?z elli deve ile ?? bin davari buluyordu. Birlik kumandani Muhammed bin Mesleme (r.a) bunlarin beste birini Peygamber Efendimiz i?in ayirdi. Geri kalanini ise m?cahidlere b?l?st?rd?. M?cahidler Medine’ye d?nerken yolda Beni Hanife Kabilesinden S?mame bin ?sal’i yakaladilar. S?mame Mekke’ye umre yapmaya gidiyordu. M?sl?man s?vari birligi, Muharrem ayinin son gecesinde Medine’ye d?nd?.1 M?cahidler tarafindan esir alinan S?mame bin ?sal, Yemame halkinin ileri gelenlerindendi. Bir ara, Peygamber Efendimizin v?cudunu ortadan kaldirma tesebb?s?ne ge?mis ise de, amcasi onu bu cinayeti islemekten alikoymustu. Res?l-i Ekrem Efendimiz de, bunun ?zerine S?mame’nin kaninin d?k?lmesini m?bah saymisti.1 S?mame’yi Peygamberimizin huzuruna getiren m?cahidler onu tanimiyorlardi. Res?l-i Ekrem onlara s?yle buyurdu: “Kimi yakalamis oldugunuzu biliyor musunuz? Yakaladiginiz bu adam, Beni Hanife Kabilesi efendisi S?mame bin ?sal’dir. Ona iyi davraniniz.” Sahabiler, onu Mescid-i Serifte barindirdilar. Res?l-i Ekrem Efendimiz Mescid’e gidip S?mame’nin yanina vardi. “Ey S?mame, g?nl?nde ne var? I?inden ne ge?iriyorsun?” diye sordu. S?mame mahcup bir eda i?inde su cevabi verdi: “Ya Muhammed! G?nl?mde hayir var! Sayet, beni ?ld?recek olursan, eli kanli bir katilin hayatina son vermis olursun. Eger, bana iyilik eder, beni affedersen, iyilige karsi tesekk?r eden, iyilik bilen bir kimseye iyilikte bulunmus olursun. Eger, h?rriyetime kavusmam i?in benden mal istersen, diledigin kadar iste al.” Peygamber Efendimiz, baska bir sey demeden yanindan ayrildi. Daha sonra iki g?n ?st?ste Peygamber Efendimiz S?mame’ye ayni suali sordu. S?mame ayni cevabi verince Ashabina, “S?mame’yi serbest birakiniz” diye emrederek onu kurtulus fidyesi almaksizin serbest birakti. Hi? beklemedigi bu alicenap davranis karsisinda S?mame’nin g?n?l alemi birden nurlandi. Hemen orada kelime-i sehadet getirerek M?sl?man oldu.2 M?sl?man olan S?mame Peygamberiimizin m?saadesiyle niyetlenmis oldugu umresini yapmak ?zere Mekke’ye gitti. “Telbiye” getirerek sehre girince, Kureys m?srikleri M?sl?man oldugunu anladilar. Yakalayip boynunu vurmak istediler. O sirada i?lerinden birisi, “Birakiniz onu! Siz, yiyecek maddesi bakimindan Yemame’ye her zaman muhta?siniz.” deyince onu serbest biraktilar. Buna ragmen S?mame onlara meydan okudu. “Vallahi,” dedi, “Res?lullah m?saade etmezse size Yemame’den bir bugday tanesi bile gelmeyecektir.” Ger?ekten de, umresini yapip Yemame’ye d?nen S?mame, Yemame halkini Kureyslilere herhangi bir sey y?kleyip g?ndermekten men etti.1 Yemame halki, S?mame’nin emri ?zerine Mekke’ye yiyecek birsey g?ndermeyince Kureys m?srikleri son derece zor bir duruma girdiler. Kitlik y?z?nden olmadik seyler yemeye basladilar. Sonunda, Res?l-i Kibriya Efendimize bir mektup yazmak zorunda kaldilar: “Sen, hem akraba haklarini g?zetmeyi emretmektesin, hem de bizimle akrabalik baglarini koparip babalari kili?tan ge?irmekte, ?ocuklari da a?liktan ?ld?rmektesin. “S?mame, bizim yiyeceklerimizi kesti. Son derece daraldik. Ne olur S?mame’ye bu hususta bir mektup g?nderiver.”2 Sefkat timsali Peygamber Efendimiz, onlarin yaptiklari b?t?n d?smanlik ve k?t?l?kleri bir tarafa birakarak, Yemame’den Mekkelilere yiyecek satisina mani olmamasi i?in S?mame bin ?sal’e bir yazi g?nderdi. S?mame, Hz. Res?lullahin bu emri ?zerine Mekkelilere zahire satisini serbest birakti.1 G?r?l?yor ki, Peygamber Efendimiz (a.s.m.), insan hayatina vermis oldugu degerden dolayi, en siddetli d?smanlarina karsi bile yiyecek i?ecek noktasinda son derece sefkatli ve merhametli davranmistir. Kureys m?srikleri gibi en azgin d?smanlarinin bile, a?lik ve susuzlukla karsi karsiya kalip yok olmalarina sefkat ve merhamet timsali olan m?barek g?n?lleri riza g?sterememistir. Bu, onun, hayata h?rmeti telkin eden en g?zel davranislarindan sadece birisidir. M?barek hayatina bu nazarla baktigimizda buna benzer bir ?ok hadiseye rastlariz.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç