[Sümeyye sifa]

Niyet, adetleri ibadete çevirir
Arkadas! Bu niyet meselesi, benim kirk senelik ömrümün bir mahsulüdür. Evet, niyet öyle bir hasiyete maliktir ki, adetleri, hareketleri ibadete çeviren pek acip bir iksir ve bir mayedir.
Ve keza, niyet ölü ve meyyit olan haletleri ihya eden ve canli, hayatli ibadetlere çeviren bir ruhtur.
Ve keza, niyette öyle bir hasiyet vardir ki, seyyiati hasenata ve hasenati seyyiata tahvil eder. Demek, niyet bir ruhtur. O ruhun ruhu da ihlastir. Öyleyse, necat, halas, ancak ihlasladir. Iste bu hasiyete binaendir ki, az bir zamanda çok ameller husule gelir. Buna binaendir ki, az bir ömürde Cennet, bütün lezaiz ve mehasiniyle kazanilir. Ve niyetle insan daimi bir sakir olur, sükür sevabini kazanir.
Ve keza, dünyadaki lezzet ve nimetlere iki cihetle bakilir:
Bir cihette, o nimetlerin bir Mün'im tarafindan verildigi düsünülür. Ve nazar, o lezzetten in'am edene döner, Onu düsünür. Mün'imi düsünmek lezzeti, nimeti düsünmekten daha lezizdir.
Ikinci cihet, nimeti görür görmez nazarini ona hasrederek, o nimeti ganimet telakki ederek minnetsiz yer.
Halbuki, birinci cihette lezzet, zevalle zail olsa bile ruhu bakidir. Çünkü Mün'imi düsünür. Mün'im ise merhametlidir. "Daima bu nimetleri bana verir" diye ümitvar olur. Ikinci cihette, nimetin zevali ölüm degildir ki, ruhu kalsin. Ruhu da söner, ancak dumani kalir. Musibetlerin ise, zevalinden sonra dumanlari söner, nurlari kalir. Lezzetlerin zevalinden sonra kalan dumanlari, günahlaridir.
mesneviy-i nuriye